Je kent deze dag.
Kwart over acht. Slecht geslapen, je lijf voelt zwaar, je kind net op tijd bij het hek op school. En dan die vraag: wie helpt er mee met het schoolreisje, wie wil er in de commissie? Je zegt al ja voordat je erover hebt nagedacht. Omdat je erbij wilt horen of omdat je vindt dat dit zo hoort. Omdat je niet de moeder wilt zijn over wie bij het hek gefluisterd wordt: die komt alleen even haar kind afzetten in haar joggingbroek en knot op de kop.
Op je werk gaat het net zo. Je bent goed in wat je doet en je wilt dat laten zien, want hard werken wordt beloond, zo heb je het geleerd. Als je leidinggevende vraagt wie er nog even tijd heeft, sta jij vooraan. Je ziet precies welke collega's het zwaar hebben, en die help je ook. Dat je er zelf een van bent, zie je niet.
Dan kom je thuis. Moe. Er moet nog gekookt worden, de was ligt er nog. De kinderen willen je, en je voelt je schuldig omdat je ze al de hele dag niet gezien hebt, dus toch het verhaaltje, toch de extra knuffel. En dan reageert er eentje net verkeerd, en je schiet uit je vel. Veel feller dan je wilde.
's Avonds zit je op de bank. Huilen. Hoe kon ik zo uit mijn vel schieten? Ze had niks verkeerd gedaan. Ik wil dit niet meer zo.
De volgende ochtend, kwart over acht, doe je het gewoon weer. Alsof het bandje op repeat staat.
Je kunt het precies uitleggen. Waar het vandaan komt, waarom je het doet, wat je liever had gedaan. Je hebt er boeken over gelezen, misschien een podcast of twee. Begrijpen heb je al. Merken terwijl het gebeurt, dat is iets anders.
Ben jij dit?
Lees ze rustig door en tel bij elkaar op wat voor jou klopt.
Je zegt al ja terwijl je lijf eigenlijk nee zei. Je merkt het pas achteraf.
Je voelt je schuldig thuis omdat je niet alles voor je kinderen kunt, en schuldig op je werk omdat je daar niet alles kunt.
Je ziet meteen wanneer een ander het zwaar heeft. Bij jezelf merk je het 's avonds op de bank pas op.
Je bent bang voor wat anderen denken als je een keer niet meedoet. Stel je hen teleur of vinden ze je niet meer leuk?
Je lontje wordt kort tegen de mensen van wie je het meest houdt, en daarna schaam je je.
Rust is iets wat je eerst moet verdienen. Pas als je lijstje af is.
Je neemt je elke avond voor dat het anders moet. En morgen doe je het weer.
Drie of meer? Dan is deze pagina voor jou geschreven. Lees verder.
Wat doorgaan je kost.
Een snauw naar je kind die je niet terug kunt nemen. Een avond huilen op de bank in plaats van een avond die van jou was. Een weekend waarin je herstelt in plaats van leeft. De zin "druk, maar goed" die je al drie jaar zegt. En de volgende ochtend weer vooraan staan, op het schoolplein en op je werk.
Dat is de kleine prijs, elke dag. De grote staat inmiddels wekelijks in de krant: het aantal mensen dat uitvalt door stress stijgt elk jaar. Wat er niet in staat: bijna iedereen die uitvalt, zag het stiekem aankomen. In honderd kleine momenten waarop "ja hoor" makkelijker was dan "even niet".
Rustiger aan doen heb je geprobeerd. Dat werkte tot de volgende vraag bij het hek. Wat er ontbrak was iets kleins tussen weten en doen: een seconde waarin je lijf mag meepraten.
Voor wie dit is.
Dit is voor jou als je veel draagt en jezelf steeds als laatste tegenkomt. Als je goed bent in zorgen voor anderen en slecht in merken wanneer jij aan de beurt bent. Als je je schuldig voelt over wat je thuis niet doet en over wat je op je werk niet doet, tegelijk. Als rust iets is wat je eerst moet verdienen.
Als je genoeg hebt gelezen en nu wilt dat het ook op een dinsdagmiddag werkt. Als je niet in therapie wilt en ook niet nog een jaar door wilt zoals nu.
En als het idee dat iemand meekijkt met wat je invult je al benauwt: dat gebeurt hier niet. Je doet dit alleen. Je antwoorden zijn van jou.
Je hoeft niet "stuk" te zijn om hieraan te beginnen.
Voor wie dit niet is.
Zit je nu midden in een crisis, dan is zelfstandig oefenen niet het moment; plan dan eerst een gratis kennismaking. Zoek je iemand die met je meekijkt, dan is de DIY het begin en niet het geheel; daar heb ik andere vormen voor. De DIY is coaching en educatie, geen behandeling.
Zo werkt de DIY.
Een introductie en vijf modules. Bij elke module een video van mij, uitleg die je kunt teruglezen, en drie oefeningen die je doet in je eigen week. Geen coach die over je schouder meekijkt, geen huiswerk dat ingeleverd wordt, geen oordeel over wat je invult. Jij kijkt wat een oefening met je doet en wat je over jezelf tegenkomt. Alles samen leidt naar één ding: je eigen signaalladder.
Introductie, Een gewone dinsdag
je kiest een situatie die bij jou steeds terugkomt (het schoolplein, die ene collega, het half uur voor het eten) en neemt die mee door alle modules.
Module 1, Waarom je lijf doorgaat
wat stress met je doet en waarom "gewoon rustiger aan" bij jou niet werkt. Na deze module weet je dat doorgaan geen karakterfout is en dat uit je vel schieten dat ook niet is. Het is een reactie, en die kun je leren lezen.
Module 2, Overleven leren herkennen
doorgaan, pleasen, regelen, stil worden, ineens fel. Welke is van jou, en wanneer? Na deze module herken je jouw reactie terwijl hij gebeurt. Met het inchecken-blad voor elke dag.
Module 3, Wat regulatie echt is
merken dat je vol zit en weten wat je lijf dan nodig heeft, zonder een uur op een matje. Hier leer je wat jou terugbrengt.
Module 4, Je eerste andere stap
kleine dingen die je morgen kunt doen op het moment dat je voelt dat je gaat doorgaan, of gaat snauwen.
Module 5, Blijven
je oude reactie komt terug, dat hoort erbij. Na deze module weet je hoe je terugkomt en wanneer je iemand nodig hebt. Hier maak je je signaalladder af.
Het signaalladderwerkboek
per module schrijf je op wat jou triggert, wat er dan met je gebeurt, en wat je terugbrengt. Aan het eind heb je hem compleet, in jouw woorden.
Praktisch: online, in je eigen tempo. Zodra je binnen bent, staat alles klaar in de online leeromgeving, en je houdt een jaar lang toegang. Reken op een uur per module.
Even voorstellen.
Ik ben Jody.
Coach, moeder van drie, en jarenlang de vrouw uit de voorbeelden hierboven. Ik zei ja hoor. Ik regelde het. Ik hield het vol, tot mijn lijf het voor mij besliste.
Ik had alles gelezen, en het hielp me geen seconde op de momenten dat het ertoe deed.
Innerframe is wat ik daarna heb gebouwd, vanuit mijn werk in de sociale zorg en vanuit wat ik zelf moest leren: beginnen bij je lijf en bij een gewone dinsdag. Lichaamsgericht, zonder zweverigheid.
Je hoeft niet eerst te breken voordat je mag vertragen. Van overleven naar regie. Dat is het.
Jody Nagtegaal, Innerframe.
Je snapt precies waarom je doorgaat. Daar ben je allang.
Het enige wat nog ontbreekt is de seconde voor je antwoordt, en voor je snauwt. Die kun je leren. Alleen, in je eigen tempo, zonder dat iemand meekijkt.
Twijfel je of dit bij je past? Plan een gratis kennismaking van een kwartier via calendly.com/innerframe/kennismaking